Salam…
Barangkali, korang pun pelik kenapa lak saya nak citer pasal kucing ni. Sy tak takut kucing cuma… yelahkan, haiwan ni bulunya lebat. Jadi kekadang tu bleh buat sy, ‘ashem!!’.
Hari Sabtu lepas, 3 Mei ada PIBG dengan Anugerah Pelajar Cemerlang PMR, SPM dan STPM. Kakak saya balik ari Jumaat. Hari sabtu ni dia kena hadiri dua majlis sekali gus. Waktu yg sama!!!
So, sy wakilkan kakak sy sebagai penerima anugerah pelajar cemerlang PMR SMK Seri Tanjong 2007. Tak apalah, sy pun kena bertugas memandangkan pengawas.
Hati ni nak jugak tengok kakak dpt anugerah palajar cemerlang negeri Melaka. Disampaikan kat Seri Negeri oleh Ketua Menteri Melaka, Mohd. Ali Rustam beb!!! Mungkin sy tak de rezeki so, tak dptlah pelajar cemerlang UPSR negeri Melaka… Isk!
Sy sorang je kat sane ngan kengkawan. Mak ayah ikut kakak. Adik-adik rumah nenek. Yalah, leceh klu nak bawak skali.
Baliknya, inilah cerita kucing bermula. Banyak jugak makanan yg sy dpt. So, sy simpan dalam beg. Jalan punyer jalan, ternampak sekor kucing yang terbaring lemah kat atas rumput, dekat sangat dengan tar. Sy pun, alihkan kucing tu.
Biasalah, kucing ni cume paham ‘meow’ so sy pun tegur kucing tu ‘meow’. Terus dia sedar. Kesian. Kurus aje macam umur baru enam bulan. Bulunya kelabu. Overall, memang comel sangat!!!
Kerana ALLAH dah jadikan sifat simpati antara manusia dan haiwan, rela hatinya sy kasikan kek muffin. Nak kasik sosej, ramai gak yg dah ‘booking’. So…
Kesiannyer.. Kalaula adik sy tak alah kucing, boleh sy bwk balik. Dengan sedih sy tinggalkan ajelah ia kat situ…
TAMAT!
